ขอแค่ได้ นอนหลับ
posted on 10 Nov 2009 05:09 by jajayoung
นอนไม่หลับ
เราเป็นคนมีปัญหาเรื่องการหลับการนอน อย่างคืนนี้ก็หลับไปตอนสี่ทุ่มครึ่ง ตื่่นมาตีสองครั่ง แล้วก็หลับต่อไม่ได้อีกทั้งที่ง่วงจะแย่ นี่ยังดีนะ หลับได้ตั้งสี่ชั่วโมง บางคืนนอนไม่หลับเลย ทั้งที่กินยาช่วยให้หลับ
หมอบอกว่าสาเหตุหลักเนื่องจากกรรมพันธ์ กิจวัตรประจำวัน แล้วก็ทัศนคติในการมองโลก หันกลับม
ามองตัวเอง แม่เราก็นอนยาก แล้วเราก็เป็นคนจริงจังในบางครั้ง มีความคาดหวังในชีวิตสูง แต่ก็ไม่ได้มองโลกแง่ร้ายอะไร มีเพื่อนเยอะแยะ และไม่เคยโกรธใคร
ให้เปรียบเทียบระหว่าง ไม่ต้องไปทำงาน แล้วนอนไม่หลับสองอาทิตย์อยู่บ้าน กับขาหัก ไปไหนไม่ได้ เราเลือกอย่างหลัง เราคิดว่าไม่ว่าจะเจอเหตุการณ์อะไรเลวร้าย หรือเจ็บปวดอะไรมา หัวสมองยังได้ชัทดาวน์ ลืมเจ็บลืมปวดตอนนอนหลับ แต่สำหรับคนนอนไม่หลับ หัวสมองไม่ได้หยุด
วันไหนที่เรานอนเต็มอิ่ม อันเนื่องมาจากสมองปรอดโปร่งเมื่อคืนนี้ หรืออะไรก็ตาม เช้าถัดมามันจะเป็นวันที่สดใสของเรามาก มีพลังทำอะไรต่อมิอะไรเยอะแยะไปหมด ดูโลกมันช่างสวยงาม แล้วก็อารมณ์ดีแบบคนใกล้ตัวรู้สึกได้
แต่วันไหนที่นอนไม่อิ่ม โลกจะเป็นสีเทา อึมครึม ไม่สดใส ไม่มีพลัง แต่ก็ยังพอไปทำงานได้บ้าง เพื่อนสนิทถามว่า แล้วทำไมไม่พยายามหลับ เราก็อธิบายไปว่า หลายปีที่ผ่านมา เราพยายามกับการนอนหลับมากกว่าอย่างอื่นในชีวิตแล้ว
เรื่องนี้ ใครไม่เป็น ไม่เข้าใจจริงๆนะ
โรคนี้รักษายาก รักษาเป็นปีๆ บางทีก็กลับมาเป็นอีก ช่วงสิบปีที่ผ่านมา เราเคยหายขาดอยู่ปีนึง ตอนนั้นชีวิตดีมาก ตื่นมาด้วยความสดชื่น แล้วก็อารมณ์ดีหัวเราะทุกวัน ทุกวันนี้อาการนอนไม่หลับกลับมาอีกแต่ก็ยังโชคดีที่อาการของเรายังถือว่าไม่รุนแรง
คุณคุณรู้มั้ย ว่าความฝันของเรา นอกจากครอบครัวของเราไม่ป่วยไม่ไข้ อีกอย่างก็คือการได้นอนหลับสนิททุกคืน และความอิจฉาเดียวของเราก็คือ การได้นอนหลับสนิท หลับง่ายเหมือนคนอื่นเค้า แค่นี้ จริงๆ
คงจะมีซักวันที่เราจะได้นอนหลับฝันดีทุกๆคืน




